|
"Het is nu tijd om met z’n allen onze toekomst zelf vorm te geven en nieuwe werelden te creëren.", aldus Andrea Wiegman, trendwatcher en oprichter van Second Sight. Terugblikken heeft geen zin, het wordt niet meer zoals het was en je hebt zelf in de hand wat 2012 voor je gaat brengen. En als je geleerd hebt van wat jou is overkomen, dan zit daar wel wat in.
Voor mij was het een bewogen jaar. Ik woon weer alleen, door blessures aan mijn schouders moest ik stoppen met bowlen, de fotografie heeft me niet gebracht wat ik ervan gehoopt had, en de arbeidsmarkt kent voor mij vele uitdagingen. Ik had van 2011 meer verwacht dan dat er uiteindelijk is uitgekomen. Dat heb je soms.
Van de positieve kant: in het maken van radio heb ik een nieuwe hobby gevonden, en kan ik zeggen dat ik zo veel nieuwe en leuke collega's heb mogen ontmoeten. Bovendien ontvang ik waardering voor wie ik ben en wat ik doe. Dat is toch prettig :)
"Het is nooit zo donker geweest, of het is weer licht geworden." Dat zegt mijn wijze moeder altijd. En daar heeft ze natuurlijk groot gelijk in. Dus ik ga met goede moed het nieuwe jaar in. Ik mag zelf vorm geven aan wat 2012 voor me brengt. Met een tikkie geluk en een beetje 'gegun' moet het dan toch goed komen. Blijven lachen en hard werken. Genieten van de goede dingen die het leven brengt en leren van al het andere.
Mag het voor jou ook allemaal wat beter? Dan wens ik voor jou hetzelfde als voor mezelf. Gaat het bij jou allemaal al naar wens? Dan hoop ik dat dat zo blijft. En vergeet niet om hetzelfde te wensen voor je familie en je vrienden. Want in je eentje red je het niet. Behandel je omgeving zoals je zelf behandeld zou willen worden. Beschaafd en met respect.
Je hebt misschien niet alles, maar wel veel in eigen hand. Geef wie het nodig heeft een steuntje in de rug. Samen kunnen we alles aan.
Tot slot: opnieuw ben ik dankbaar voor al wat ik het afgelopen jaar heb meegemaakt, en voor wie ik allemaal heb mogen ontmoeten. Ik wens je een mooi en liefdevol 2012 toe. Maak er wat moois van!
Eddy
Iets heel anders deze keer. Een blog over mijzelf.
De laatste twee jaar heb ik me vooral toegelegd op fotografie. Dat is een aardige uitdaging om daarmee alleen in je levensonderhoud te voorzien. Omdat dat voor mij niet het gewenste resultaat heeft, heb ik besloten weer freelance fotograaf te zijn. En nu heb ik een nieuwe uitdaging: een leuke baan vinden waarmee ik de werkweek mag vullen. Daar kan ik dan veel energie uit halen. Dat is voor mij erg belangrijk. Mijn kwaliteit en kwantiteit van werkzaamheden nemen dan toe.
Nu hoor ik je denken "Wat is je achtergrond dan?". Die van een manager. Iemand die de kwaliteiten van zijn medewerkers gebruikt om tot een mooi resultaat te komen. Het mooie daaraan is dat mijn kennis en ervaring met bepaalde producten en diensten minder belangrijk zijn. Ik ben een autodidact, en pas me makkelijk aan nieuwe situaties aan.
Ik ben bijna tien jaar filiaalmanager van een winkel geweest, die als keten regelmatig prijzen won voor klantvriendelijk bedrijf. Daarna nog zo'n anderhalf jaar Hoofd Sales en Marketing bij een webhostingbedrijf. In beide functies heb ik veel trainingen en cursussen gevolgd op het gebied van management en coaching. Ook ben ik altijd bezig geweest met het organiseren van werkzaamheden en werkomstandigheden, het invullen van hiaten in procedures en protocollen, en het vergemakkelijken van planningen, roosters, zicht op ziekteverzuim, en andere aanverwante overzichten.
Je raadt het: sterke punten van mij zijn het plannen en organiseren van zaken, want ik houd altijd het overzicht, en laat me goed voorlichten over mogelijke obstakels en valkuilen. Verder ben ik altijd bezig met het coachen en ontwikkelen van medewerkers, want het is goed om de mensen in de organisatie te zien, te horen en te motiveren.
Als jij na het lezen van dit denkt "Hé, ik weet nog niet wat, maar daar kan ik binnen mijn organisatie wel wat mee." of "Ik denk dat ik wel een bedrijf weet waar jij goed zou passen.", dan zou het fijn zijn als je de link naar dit blog doorstuurt. Ik ben per direct beschikbaar om te komen praten over de mogelijkheden.
Wat ik momenteel doe naast mijn fotografieopdrachten? Ik ben presentator bij Deventer Radio & TV, in het radioprogramma Deventertainment. Ik val ook regelmatig in bij een ander programma, Actueel Nieuws. Daarnaast heb ik (mede) de negen uur durende live-uitzending vanaf de Deventer Boekenmarkt bedacht, geregeld, georganiseerd, geproduceerd en geregisseerd.
Natuurlijk blijf ik fotograferen. Geregeld fotografeer ik in opdracht feesten, en fotografeer ik voor VPRO's 3voor12 diverse concerten en optredens.
Ik houd van Deventer, en organiseer daarom (mede) ook nog vier festivals van festivalorganisatie Deventer Muziek Totaal, en beheer ik de agendawebsite DeventerLeeft.nl.
Tot slot dan nog wat handige links: mijn LinkedIn-profiel en het contactformulier.
Bedankt voor het lezen, doorsturen en reageren!
Afgelopen weekend was het weer Deventer Op Stelten, een straattheaterfestival waar de nadruk op stelten ligt. Drie dagen lang theater, al dan niet op stelten, af en toe serieus, vaak met humor, en soms ook erg groots. Juist met een kleine act, Theater Irrwisch deed The Bobbies, maakte ik op de zondag nogal wat mee.
Als fotograaf sta je bij de acts vaak vooraan, en dan moet je ook kunnen incasseren. Niet voor de eerste keer overigens, was ik deze dag de pineut. En ook bijna de hele voorstelling...
Mijn hoofd is door de heren gepoetst, gekust en gelikt. Er zijn haren bij vrouwen uit getrokken en op mijn hoofd gelegd. Ze kwamen één keer zelfs met haar waaraan de eigenaresse nog vastzat (zie foto). Tenslotte moest een klein hondje het ontgelden, en daarmee ik dus ook. Juist ja, gewoon op mijn hoofd gelegd...
Een poging mij mijn camera te ontfutselen mislukte (dank aan de Rapid). Tenslotte was daar het idee om mij te gaan voederen met door henzelf al gekauwd voedsel. Dit heb ik vriendelijk en beleefd afgeslagen...
Foto's
Nu waren er een heleboel fotografen, en die maakten allen driftig foto's. Ook van mij. Ik kom graag in het bezit van die foto's.
Heb je ze zelf gemaakt? Stuur je me ze ajb toe? Graag in 640px (of groter) met je watermerk erin. ik (at) eddydibbink (punt) nl Dank!
Ken je iemand die ze heeft gemaakt? Wijs hem of haar ajb op mijn verzoek. Dank!
Mijn foto's zien van de slotdag? Die vind je hier.
Al mijn foto's van dit jaar vind je via deze link.
De dag begint warm, zonnig en vrolijk. Mooie oldtimers annex racemonsters staan opgesteld op de Brink. Ik fotografeer wat, spreek met wat mensen van de organisatie, ontmoet nog wat horecabazen, en ontmoet oude vrienden. Ik denk, dit wordt een mooie dag.
Met presentatie en commentaar van Bert van den Dool,

opent om 13:00 onze burgemeester Andries Heidema het evenement met een korte toespraak, en de mededeling dat hijzelf ook nog een stukje mee gaat rijden.

Het is dan 12:30 geweest. Dus tijd om op weg te gaan naar de Welle, alwaar een echte sprint gaat plaatsvinden. De auto's rijden zo snel mogelijk over een stuk van zo'n 240 meter, en moeten dan hard in de ankers om precies bioven de finish-lijn tot stilstand te komen. De voorwielen over, de achterwielen voor die streep.
Om 13:46 is wagen nummer 29 aan de beurt. Om de een of andere reden gingen de auto's niet altijd helemaal op volgorde van start. Van de totaal 58 deelnemers zat deze auto vlak aan het eind. Het is dan 13:46.
Wat nu volgt is zoals ik het onthouden heb. Ik heb ook andere waarnemingen gehoord en gelezen, maar dit is dus van mij. Zoals ik het herinner.
Na de zoveelste auto ben ik toe aan een shaggie. Ik ben aan het draaien als de ongeluksauto hard aan komt rijden en in de remmen gaat. Ik zie de auto wegglijden, zijn achterkant breekt uit. Hij raakt eerst commentator Bert van den Dool, daarna een fotograaf. Dit is het moment waarop ik mijn camera weer in de hand heb. Tijdens het fotograferen zie ik dat de vlaggenmevrouw ook geraakt is, en zeer vervelend blijft liggen. Zo'n 25 meter verderop dan dat zij zojuist stond. Meegesleurd dus...
Hier zie je dat de bestuurder de rempedalen ingetrapt heeft:

Een eerste glimp van de zeer zwaar getroffen vlaggendame is hier te zien:
[28/6 14:01: op verzoek van de nabestaanden verwijderd]
Ze ligt er heel naar bij, en dat doet het ergste vrezen:
[28/6 14:01: op verzoek van de nabestaanden verwijderd]
[28/6 14:01: op verzoek van de nabestaanden verwijderd]
[28/6 14:01: op verzoek van de nabestaanden verwijderd]

Alle betrokkenen stonden dus binnen de afzetting. Ik ga ervan uit dat zij dat bewust deden, en dus accepteerden wat de risico's waren. Ik zeg dit omdat er geluiden rond gingen dat het ongeluk mogelijk de schuld van de organisatie was. Daar ben ik het dus niet mee eens. Ik denk dat uiteindelijk niemand iets verweten kan worden, en dat het dus gewoonweg een ongeluk is. Erg jammer en triest, maar ook niet meer of minder.
De rest van het verhaal is zoals je inmiddels op het nieuws of via YouTube hebt gezien, of hebt gelezen via de diverse media.
Ik heb na een half uur een verklaring afgelegd bij de politie. Nog steeds geschrokken, lichtelijk trillend op mijn benen. Door diverse mensen werd slachtofferhulp aangeboden, wat ik elke keer afgeslagen heb. Daarna ben ik de stad in gegaan. Heb op enkele plekken een biertje gedronken.
Eenmaal thuis ben ik gebeld, door familie en vrienden die 'het' op het nieuws hadden gezien, en allen hadden zij gedacht dat ik in de buurt was. Ja, dat klopte dus ;) Erg lief hoor, en dus dank! Iets eerder nog werd ik ook gebeld door een verslaggever van het Algemeen Dagblad. Of ik wou vertellen wat er volgens mij was gebeurd. Nou, zie hierboven...
(De 'leuke' foto's van deze dag komen later deze week.)
[update 27 juni 2011]
De aangereden dame is inmiddels overleden. Ik wens de nabestaanden veel sterkte bij dit verlies.
De dag begint warm, zonnig en vrolijk. Mooie oldtimers annex racemonsters staan opgesteld op de Brink. Ik fotografeer wat, spreek met wat mensen van de organisatie, ontmoet nog wat horecabazen, en ontmoet oude vrienden. Ik denk, dit wordt een mooie dag.
Om 13:00 opent onze burgemeester Andries Heidema het evenement met een korte toespraak, en de mededeling dat hijzelf ook nog een stukje mee gaat rijden. Het is dan 12:30 geweest. Dus tijd om op weg te gaan naar de Welle, alwaar een echte sprint gaat plaatsvinden. De auto's rijden zo snel mogelijk over een stuk van zo'n 240 meter, en moeten dan hard in de ankers om precies bioven de finish-lijn tot stilstand te komen. De voorwielen over, de achterwielen voor die streep.
Om 13:46 is wagen nummer 29 aan de beurt. Om de een of andere reden gingen de auto's niet altijd helemaal op volgorde van start. Van de totaal 58 deelnemers zat deze auto vlak aan het eind. Het is dan 13:46.
Wat nu volgt is zoals ik het onthouden heb. Ik heb ook andere waarnemingen gehoord en gelezen, maar dit is dus van mij. Zoals ik het herinner.
Na de zoveelste auto ben ik toe aan een shaggie. Ik ben aan het draaien als de ongeluksauto hard aan komt rijden en in de remmen gaat. Ik zie de auto wegglijden, zijn achterkant breekt uit. Hij raakt eerst commentator Bert van den Dool, daarna een fotograaf. Dit is het moment waarop ik mijn camera weer in de hand heb. Tijdens het fotograferen zie ik dat de vlaggenmevrouw ook geraakt is, en zeer vervelend blijft liggen. Zo'n 25 meter verderop dan dat zij zojuist stond. Meegesleurd dus.
Alle betrokkenen stonden dus binnen de afzetting. Ik ga ervan uit dat zij dat bewust deden, en dus accepteerden wat de risico's waren. Ik zeg dit omdat er geluiden rond gingen dat het ongeluk mogelijk de schuld van de organisatie was. Daar ben ik het dus niet mee eens. Ik denk dat uiteindelijk niemand iets verweten kan worden, en dat het dus gewoonweg een ongeluk is. Erg jammer en triest, maar ook niet meer of minder.
De rest van het verhaal is zoals je inmiddels op het nieuws of via YouTube hebt gezien, of hebt gelezen via de diverse media.
Ik heb na een half uur een verklaring afgelegd bij de politie. Nog steeds geschrokken, lichtelijk trillend op mijn benen. Door diverse mensen werd slachtofferhulp aangeboden, wat ik elke keer afgeslagen heb. Daarna ben ik de stad in gegaan. Heb op enkele plekken een biertje gedronken.
Eenmaal thuis ben ik gebeld, door familie en vrienden die 'het' op het nieuws hadden gezien, en allen hadden zij gedacht dat ik in de buurt was. Ja, dat klopte dus ;) Erg lief hoor, en dus dank! Iets eerder nog werd ik ook gebeld door een verslaggever van het Algemeen Dagblad. Of ik wou vertellen wat er volgens mij was gebeurd. Nou, zie hierboven...
(De 'leuke' foto's van deze dag komen later deze week.)
[update 27 juni 2011]
De aangereden dame is inmiddels overleden. Ik wens de nabestaanden veel sterkte bij dit verlies.